I. Wartości niematerialne i prawne – są to prawa majątkowe o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, np. prawa autorskie, prawa do projektów, wynalazków, znaków towarowych itd.
• koszty zakończonych prac rozwojowych
• nabyta wartość firmy – różnica miedzy ceną nabycia jednostki lub zorganizowanej jej części, a niższą od niej wartość godziwą przejętych aktywów netto.
• nabyte autorskie prawa majątkowe np. programy komputerowe, prawa pokrewne, licencje, koncesje
• nabyte prawa do wynalazków, patentów, znaków towarowych, wzorów użytkowych, oraz zdobniczych
• know-how – wiedzieć jak: wartość informacji uzyskanych przez jednostkę związanych z wiedza przemysłową, naukową, handlową.

II. Rzeczowe aktywa trwałe – np. środki trwałe o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok np, nieruchomości (grunty, prawo użytkowania wieczystego gruntu, budowle i budynki, lokale, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu; maszyny i urządzenia, środki trwałe w budowie, itd.). Każdy tzw. środek trwały o wartości jednostkowej powyżej 3,500 zł. – np. sprzęt komputerowy, wyposażenie biurowe – jest elementem rzeczowych aktywów trwałych. Środki trwałe podlegają odpisom amortyzacyjnym lub umorzeniowym. Zgodnie z nową ustawą nie ma obowiązku tworzenia tabeli amortyzacyjnej (planu amortyzacji), należy tylko ustalić i zapisać w zasadach finansowych okres lub stawki i metody jego amortyzacji. Nie ma obowiązku dokonywania comiesięcznych odpisów amortyzacyjnych, należy tylko je rozłożyć równomiernie w czasie.
• środki trwałe – spełniają warunki: okres użytkowania jest dłuższy niż 1 rok, są kompletne, do własnych potrzeb jednostki:
nieruchomości – grunty, prawo użytkowania wieczystego gruntu, budynki, lokale, obiekty inżynierii lądowej i wodnej, własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego.; maszyny, urządzenia techniczne; środki transportu; ulepszenia w obcych środkach trwałych; inwentarz żywy
• środki trwałe w budowie – budowa, montaż, ulepszenie środka trwałego
 

Formami inwentaryzacji może być:
a)    spis z natury – ilość składników majątkowych, ich wycena i porównanie ustalonych wartości z danymi ksiąg rachunkowych oraz obliczenie wyjaśnienia i rozliczenia ewentualnych różnic między tymi danymi, np. akcje, obligacje, bony skarbowe, środki trwał, zapasy;
b)    uzyskanie od kontrahentów potwierdzenia prawidłowości wykazanego stanu należności;
c)    weryfikacja realności pozostałych, nie objętych spisem z natury lub uzgodnieniem, elementów aktywów i pasywów, poprzez ich porównanie z odpowiednimi dokumentami
i weryfikacji realnej wartości tych składników, np. kapitały, rezerwy, RMK, RMP.

Inwentaryzacja może być przeprowadzona metodą:
a)    pełnej inwentaryzacji okresowej – polega na ustaleniu rzeczywistego stanu wszystkich składników aktywów lub pasywów objętych ewidencją w dniu, w którym przypadał termin inwentaryzacji;
b)    pełnej inwentaryzacji ciągłej – polega ona na:
+ sukcesywnym ustaleniu rzeczywistego stanu poszczególnych składników majątku objętych inwentaryzacją, tak aby w wyznaczonym czasie stan ten został ustalony dla wszystkich aktywów i pasywów;
+ bieżącym ustaleniu i rozliczaniu różnic inwentaryzacyjnych.
c)    uproszczone metody to:
•    metoda obmiaru – np. na budowach, składach masowych towaru, nietypowych magazynach; polega na tym, że do ustalenia ilości wykorzystuje się różne wzory geometryczne, chemiczne;
•    metoda szacunku – dostęp do materiału jest utrudniony (węgiel, koks, wapno), szacuje się ilość na podstawie próby, ocenie rzeczoznawców, czy wg wzorów (jeżeli się da);
•    metoda próbki – stosowana gdy przeprowadzenie inną metodą byłoby długotrwałe
i kosztowne; ustala się ilość, wagę próbki i przelicza na całość zapasów;
•    metoda wartościowa – polega na policzeniu cen pojedynczych materiałów i grupowanie artykułów o jednakowej wartości, np. w księgarniach, w magazynach druku, bibliotekach.