MASAŻ LECZNICZY jest formą fizycznego oddziaływania na organizm ludzki za pomocą bodźców mechanicznych, głównie pod postacią ucisku na tkanki, którego celem jest wywołanie odczynu miejscowego i ogólnego;
przemiana energii mechanicznej masażu na energię elektryczną w postaci impulsu elektrycznego (zmiana tzw. potencjału spoczynkowego na potencjał czynnościowy)
- jedna z metod działania fizykalnego w leczeniu = usuwania zewnętrznych i wewnętrznych objawów chorobowych,
- celem jest oddziaływanie terapeutyczne na tkanki miejscowo i na cały ustrój.
RODZAJE MASAŻU LECZNICZEGO:
1. masaż klasyczny,
2.  segmentalny,
3.  limfatyczny,
4.  akupresorowy,
5.  sportowy (odnowa biologiczna – zespół działań wspomagających proces aktywacji wypoczynku),
6. masaż kosmetyczny,
7.  erotyczny,
8.  reflaksacyjny.
9. Czas trwania zależy od:
- schorzenia podstawowego,
- schorzeń współistniejących,
- wielkości masowanej powierzchni,
- kolejności wykonywanego w serii masażu,
- czy dotyczy jednej części ciała, czy całego (45 – 60min.).
10. Każdy chwyt lub technikę masażu należy powtórzyć min. x 2.
11 .Nie należy przerywać rozpoczętego masażu.
12.Dokumentacja prowadzona przez masażystę winna oceniać postępy i skuteczność masażu —> RWD.
STOSOWANE SĄ TZW. ŚRODKI POŚLIZGOWE = WSPOMAGAJCE
- zmniejszające tarcie i zapobiegające otarciom,
- rodzaj zależy od skóry , zabiegów towarzyszących, a także upodobań masażysty,
Środki te są nakładane na dłoń masażysty.
Najczęściej stosowane są:
- oliwka, wazelina, lanolina, talk kosmetyczny, mydło.

Stosuje się również tzw. środki wspierające zabiegi:
- rozgrzewające: Capsiderm, Capsiplex, Ben -Gay, itp.
- słabo rozgrzewające: Arcalen, Algesal, Butapirazol, Metindol, Voltaren, p/bólowe, p/zapalne, itp.
- odżywcze: Bepanten, Dermosavit, Dermosan,
- olejki eteryczne: żywica benzoesowa, rozmaryn, palisander, itp.

]]> http://www.ogn.com.pl/masaz-leczniczy/feed/ 0 http://www.ogn.com.pl/kinezyterapia-metoda-peto/ http://www.ogn.com.pl/kinezyterapia-metoda-peto/#comments Mon, 14 Dec 2009 11:15:56 +0000 admin http://seoteka.pl/wp/?p=149 Twórcą metody PETO był węgierski lekarz, filozof i pedagog. W 1947r. utworzył w Budapeszcie Instytut Osób Niepełnosprawnych Ruchowo.METODA PETO
Zdaniem twórcy systemu, usprawnianie ruchowe dzieci z porażeniem mózgowym należy zawsze łączyć z intensywnym oddziaływaniem psychopedagogicznym i opanowaniem wiadomości szkolnych. Peto za najważniejszy cel terapii uznał poprawę stanu funkcjonalnego i osiągniecie przez swoich pacjentów pełnej sprawności rozumianej jako zdolność do aktywnego udziału w życiu społecznym. Według autora cel ten może osiągnąć 90% usprawnianych jego metodą.
Do terapii kwalifikowano dzieci z wszystkimi postaciami zaburzeń ruchowych pochodzenia ośrodkowego. Jedynym warunkiem koniecznym do rozpoczęcia terapii była zdolność pacjenta do nawiązania kontaktu z otoczeniem.

W opracowaniu swojej metody Peto wykorzystał hipotezy sformułowane przez Hipokratesa, który uważał, że wszystkie funkcje organizmu są ze sobą zintegrowane (równowaga wewnętrzna), a w przypadku jakichkolwiek zaburzeń równowagi automatycznie są uruchamiane mechanizmy kompensacyjne. Ważna jest także aktywność własna ucznia, a praca w grupie daje zawsze lepsze efekty.

Do najważniejszych cech metody zaliczamy:
1. Połączenie w całość wszystkich elementów usprawniania (m.in.: kinezyterapia, terapia zajęciowa, zajęcia doskonalenia mowy, nauka szkolna)
2. Organizowanie zajęć zespołowych
3. Prowadzenie zajęć przez jedna osobę
4. Wykorzystanie specjalistycznego sprzętu

Badanie
Zasadniczym wskazaniem do rozpoczęcia terapii metoda Peto jest nieprawidłowy lub opóźniony rozwój psychomotoryczny. Badanie, jakie były przeprowadzane to badanie:
• Neurologiczne
• Ortopedyczne
• Dermatologiczne
• Dentystyczne
• Audiologiczne
• Internistyczne

Autor metody uznała za bardzo ważne ocenę rozwoju psychoruchowego bazującą na tzw. podstawowym wzorcu postawy. Wzorzec tez cechuje skoordynowane napięcie antagonistycznych grup mięśniowych (głównie mm. zginaczy i prostowników).
Dodatkowo ocenia się poziom przystosowania dziecka do środowiska za pomocą testów. Bada się m.in.: możliwość samodzielnej pionizacji i lokomocji, czynność chwytną kończyn górnych, przyjmowanie pokarmów oraz zachowania społeczne.

Terapia
W metodzie Peto wyniki usprawniania nie są uznawane za bezpośredni cel terapii. Traktowane są jako jeden ze środków mających umożliwić aktywne uczestnictwo w życiu społecznym.
W przypadku poważnych zaburzeń psychomotorycznych usprawnianie rozpocząć należy przed 3 rokiem życia (w takim przypadku zajęcia prowadzone są w miejscu zamieszkanie pacjenta i trwają 2 godz. dziennie).

Już ze starożytności, sięgając XVIII w. pochodzą pierwsze wzmianki o próbach wykorzystania elektryczności w celach leczniczych, wówczas gdy Luigi Galvani, profesor anatomii, opisał w 1791r. skurcz mięśnia żaby wywoływany działaniem elektryczności. Aleksandro Volta kontynuując doświadczenie Galvaniego, zbudował pierwsze ogniwo elektryczne. Elektrolecznictwo, w którym do leczenia wykorzystuje się prąd stały oraz prądy impulsowe małej i średniej częstotliwości jest działem fizykoterapii. Niektóre zabiegi fizykalne oddziałują bezpośrednio na funkcje życiowe komórki, usprawniając je. W ten sposób pobudzają naturalne możliwości naszego organizmu do walki z chorobą. Organizm człowieka przewodzi prąd, ponieważ składa się z dużej ilości płynów, głównie wody i cząsteczek o ładunkach elektrycznych (jony i elektrolity). Podczas zabiegów z użyciem prądu stałego, używa się dwóch różnie naładowanych biegunów ? ? oraz ?-?, czyli elektrod. Dzięki temu powstaje obieg zamknięty prądu.
Do zabiegów wchodzących w skład elektroterapii, wykorzystywanych w gabinetach kosmetycznych zalicza się m.in. jontoforeza. Jest to zabieg, polegający na wprowadzeniu do tkanek siłami pola elektrycznego jonów działających leczniczo. Jony gromadzą się na granicy naskórka i skóry właściwej, skąd zostają odprowadzone z prądem krwi w głąb ustroju. Mechanizm leczniczego działania jontoforezy zależy od wpływu bieguna źródła prądu stosowanego w zabiegu jontoforezy na tkanki, rodzaju jonów, a także od oddziaływania odruchowego na narządy głębiej położone. Zabiegi jontoforezy są stosowane często w leczeniu wielu schorzeń ogólnoustrojowych, jak również dermatologicznych. Większość tych zabiegów wykonuje się pod ścisłą kontrolą lekarza i nie należą one do zakresu działalności kosmetyki. Ze względów kosmetycznych, najwięcej uwagi poświęcono jontoforezie skóry twarzy.
Podstawowymi wskazaniami do przeprowadzenia jontoforezy są:
• nerwobóle,
• rozszerzone naczynia włosowate,
• zwiotczenie mięśni,
• zwiotczenie skóry,
• obwodowe porażenia,
• blizny,
• zaburzenia krążenia obwodowego,
• utrudniony zrost kostny,
• uczulenia,
• rądzik pospolity,
• trądzik różowaty.

Do przeciwwskazań do wykonania jontoforezy głównie należą:
• ropne stany zapalne skóry i tkanek miękkich,
• opne stany okołozębowe,
• opne stany migdałków,
• stany gorączkowe,
• ostre procesy zapalne i infekcje ogólne,
• zakrzepy,
• zakrzepowe zapalenie żył,
• zagrożenia zatorami,
• wszczepiony rozrusznik serca,
• daleko posunięta miażdżyca,
• wypryski i uszkodzenia skóry,
• ciąża.

Należy do nich obok degradacji środowiska naturalnego również zjawisko postępującej hipokinezji, czyli niedoboru ruchu. W przebiegu całej ontogenezy potrzeby ruchowe człowieka są na pewno nieco odmienne, co nie zmienia faktu, że przewijają się jako nieodzowne do poprawnego funkcjonowania na płaszczyźnie fizycznej, czy psychicznej. Brak aktywności fizycznej w okresie dzieciństwa a później młodości i w wieku dojrzałym powoduje negatywne następstwa nie tylko w rozwoju motorycznym, stanie zdrowia, ale również w sferze psychicznej i kontaktach społecznych.
Według Światowej Organizacji Zdrowia – zdrowie to „ stan dobrego samopoczucia fizycznego, psychicznego i społecznego, a nie tylko brak choroby lub kalectwa i niepełnosprawności „. Dziś rozumiane jako wartość, dzięki której można realizować swoje cele, jest zasobem – bogactwem dla społeczeństwa i środkiem do codziennego życia ( a nie jego celem ) umożliwiającym jego jakość.

Co to jest hipokinezja
Hipokinezja ( negatywne dla zdrowia osobniczego i społecznego zjawisko, nasilające się w II poł. XX wieku polegające na dysproporcji pomiędzy zwiększającym się obciążeniem układu nerwowego, a zmniejszającym się obciążeniem układu ruchowego. Prowadzi do zaburzeń w zakresie układów : sercowo – naczyniowego, trawiennego, autonomicznego, psychonerwowego ) uznana za zjawisko cywilizacyjne, wpływa na  zaburzenia ludzkiego organizmu i według Światowej Organizacji Zdrowia jest obecnie bezpośrednio i pośrednio, główną przyczyną zgonów ( z powodu zapaści choroby wieńcowej serca ) zwłaszcza w krajach rozwiniętych.

Zmiany wywołane hipokinezja
•    utrudnia wykorzystanie spożytych pokarmów, sprzyja obstrukcjom a one hemoroidom(żylaki odbytu)
•    sprzyja otyłości a ona miażdżycy, utrudnia leczenie, upośledza krążenie wieńcowe i obwodowe krwi, zarazem tempo regeneracji tkanek.
•    tempo regeneracji tkanek organizmu uzależnione jest od odżywiania, treningu fizycznego, higieny osobistej etc. Regeneracji nie podlegają tylko szare komórki mózgu i nerwy.
•    osłabia ścięgna i mięśnie; w skrajnych przypadkach powoduje zanik mięśni(przykładem chudość złamanej ręki po zdjęciu gipsu )powoduje nawet rakowacenie tkanki(przykładem rak prostaty jako efekt m.in. braku systematycznych ejakulacji, inaczej, jako efekt braku lub zaniedbań w seksie)
•    osłabia koordynację ruchową,
•    zwiększa ryzyko uszkodzeń stawów,
•    zmniejsza odporność na przeziębienia,
•    zmniejsza odporność na nieprzewidziane trudy życia,
•    sprzyja osteoporozie (zrzeszotnieniu kości);a to jest przyczyną częstego łamania się szyjki kości udowej u kobiet a w ogóle kości u obojga płci.
•    sprzyja paradentozie; a to jest przyczyną obruszania i wypadania zębów u obojga płci. Co prawda żuchwą nie można biegać po lesie, ale brak ruchu-wysiłku w postaci żucia pokarmu, a spożywanie rozdrobnionego sztucznie, może m.in. być przyczyną paradentozy.
 

Ze względu na główny rodzaj stosowanej energii METODY FIZJOTERAPEUTYCZNE dzieli się na:
- elektroterapię prądy gorbaniczne, prądy małej, średniej i wielkiej częstotliwości

TERMOTERAPIA hydroterapia, ultrasonoterapia, promienie podczerwone, parafinoterapia, krioterapia
FOTOTERAPIA ( terapia światłem słonecznym) promieniowanie nadfioletowe, promienie laserowe
BALNEOTERAPIA obejmuje zabiegi przy użyciu naturalnych tworzyw uzdrowiskowych( wód leczniczych, peloidów)
CELE FIZJOTERAPII: (głównie rehabilitacji)
Celem fizjoterapii jest usunięcie procesów chorobowych i zapobieganie nowotworom oraz postępowi
choroby, usuwanie dolegliwości, przywrócenie zdrowia:
• zwalczanie bólu
• zwalczanie stanów zapalnych, obrzęków
• poprawa trofiki przez zwiększenie ukrwienia
• usprawnienie mechanizmów regulacyjnych układu krążenia, oddechowego,
przemianie materii, termoregulacji, ukrwienie skóry

CELE FIZJOTERAPII W KOSMETYCE:
Fizykoterapia jest działem lecznictwa, który ma duże zastosowanie w kosmetyce. Gabinety kosmetyczne, gabinety odnowy genetycznej są wyposażone
w specjalistyczną aparaturę do zabiegów fizykalnych. Znajomość czynników fizykalnych wraz z ich oddziaływaniem na organizm człowieka decyduje
o gruntownym wykształceniu i zastosowaniu wiedzy w praktyce.

PRAKTYCZNE ZASTOSOWANIE CZYNNIKÓW FIZYKALNYCH:
• depilacja laserowa promieniowanie laserowe
• piling kawitacyjny ultra dźwięki
• sonoforeza fala ultradźwiękowa zwiększa penetrację substancji zawartych w kosmetykach

Czynniki fizyczne mogą być naturalne lub sztuczne.
Naturalne: termiczne, promieniowanie słoneczne, elektryczność, pole magnetyczne
Sztuczne: wytworzone przez odpowiednie generatory

Podział czynników:
• termiczne bodźcem dla organizmu jest energia cieplna
• fotochemiczne reakcje fotochemiczne zachodzące w tkankach
• elektrokinetyczne pobudzenie tkanki nerwowej i mięśni
• elektrochemiczne wpływ na chemizm tkanek
• mechaniczne
• kinetyczne fala ultradźwiękowa