Zapobieganie Praniu Brudnych Pieniędzy zablokuje przepływ funduszy wywodzących się z działalności przestępczej. To z kolei ograniczy dostęp do tych funduszy przez organizacje terrorystyczne. 1st Contact uważa Pranie Brudnych Pieniędzy za poważne przestępstwo, wobec czego stosuje się do wymogów regulacyjnych stworzonych w celu zapobiegania tego typu działalności.

Regulacje te wymagają:
•    Potwierdzenia tożsamości naszych Klientów
•    Przechowywania dokumentacji dotyczącej transakcji i identyfikacji przez okres minimum 5 lat
•    Wyznaczenia przedstawiciela odpowiedzialnego za monitorowanie oraz zgłaszanie jakichkolwiek wywołujących podejrzenia transakcji do odpowiednich organów
Ze względów bezpieczeństwa nie akceptujemy gotówki w naszym biurze, natomiast w przypadku transakcji w wysokości £5000 lub powyżej, nasza polityka zakłada indywidualne spotkanie z klientem.
Prosimy zrócić uwagę, że zastrzegamy sobie prawo do odmowy zrealizowania przelewu w momencie jakichkolwiek podejrzeń co do transakcji, zarówno w obliczu ewentualnego Prania Brudnych Pieniędzy jak i innej działalności przestępczej. Jednocześnie 1st Contact będzie zobowiązany do zgłoszenia w/w transakcji bez konieczności ujawnienia tego faktu klientowi.
Przekazanie fałszywych danych tożsamości lub kontaktowych równoznaczne jest z nadużyciem naszej usługi. Jesteśmy prawnie zobowiązani do zgłoszenia takiego wykroczenia odpowiednim organom wobec czego mogą Państwo być poddani dochodzeniu.
1st Contact nie będzie angażował się we współpracę z kimkolwiek podejrzanym lub uczestniczącym w Praniu Brudnych Pieniędzy lub w sytuacji, kiedy fundusze pochodzą z nielegalnych źródeł

Historia polskiego ustawodawstwa w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy.
Pierwsze uregulowania prawne pojawiły się na początku lat dziewięćdziesiątych. Jednakże uregulowania te miały jedynie fragmentaryczny charakter i obejmowały tylko sektor bankowy. Ponadto, w tym okresie pranie pieniędzy nie było spenalizowane co znacznie utrudniało a wręcz uniemożliwiało walkę z tym zjawiskiem.
Historia ustawodawstwa:
1.    Zarządzenie nr 16/92 Prezesa Narodowego Banku Polskiego z dnia 1 października 1992 r. w sprawie zasad postępowania banków w razie ujawnienia okoliczności wskazujących na lokowanie w banku środków pieniężnych lub innych wartości majątkowych pochodzących z przestępstwa lub mających z nim związek oraz przy dokonywaniu wpłat gotówkowych przekraczających określoną kwotę wydane na podstawie art. 100 ust. 5 pkt 2 i 3 prawa bankowego.

(Zdefiniowało pranie pieniędzy, wprowadziło obowiązkową rejestracje danych; kontrowersyjne ze względu na brak jasnej wykładni postanowień zarządzenia i jednolitej interpretacji tekstu, także w zakresie definicji wpłaty).
2.    Zarządzenie Nr C/2/I/94 Prezesa Narodowego Banku Polskiego z dnia 17 stycznia 1994 r. w sprawie przeciwdziałania wykorzystywaniu działalności jednostek organizacyjnych NBP do wykonywania czynności mających na celu ukrycie pochodzenia środków pieniężnych z przestępstwa lub mających związek z przestępstwem, wydane na podstawie art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o Narodowym Banku Polskim.

(Załącznikiem do zarządzenia była instrukcja wskazująca na sposób realizacji zarządzenia 16/92 przez jednostki organizacyjne NBP, wprowadzająca ponadto zasady prowadzenia kontroli realizacji zarządzenia Prezesa)